Patrick de Klerck, beroepsbrandweer

Patrick is een van de ruim 200 beroepsmedewerkers van Veiligheidsregio Zeeland. “Mijn brandweerleven is 24 uur per dag, zeven dagen per week, 365 dagen per jaar, buiten de vakanties om.”

Welke functies heb je bij de brandweer?

Mijn voornaamste functie in de koude situatie (als er geen incident is) is die van trajectbegeleider bij het team Vakbekwaamheid van Brandweer Zeeland. Veel brandweeropleidingen verzorgen we zelf binnen ons opleidingsinstituut. Voor het praktijkdeel van de opleiding lopen leerlingen mee op de post (leerwerkplek) waar ze vrijwilliger worden of zijn, in hun eigen gebied en met eigen middelen. Ik ben het aanspreekpunt voor het werkend leren binnen de regio. De trajectbegeleider is de verbindende factor tussen het opleidingsinstituut en de leerwerkplek.

Daarnaast geef ik les aan de bevelvoerders-in-opleiding, ben assistent provinciaal coördinator van de vaardigheidstoetsen (brandweerwedstrijden) en beoordeel ik bevelvoerders bij bevelvoerderstrainingen.Als OvD heb ik eens in de maand een week piketdienst (zie ervaringsverhaal, LINK aanmaken). Ik ben lid van het Team collegiale opvang, dat ondersteuning biedt na een ingrijpend incident door in gesprek te gaan met de betrokken hulpverleners. Om de week draai ik een dagdienst in Goes; dan werk ik overdag op de kazerne en ruk ik mee uit als er een incident is. En in mijn vrije tijd ben ik brandweervrijwilliger en plaatsvervangend ploegleider op de post Tholen, waarbij ik mee uitruk als bevelvoerder, manschap of chauffeur. Tenslotte ben ik ook oefenleider op de post.

Hoe ben je in dit werk terecht gekomen?

Ik heb de MTS gedaan, een technische achtergrond dus. Toen ik vestigingsleider was bij een ijzerwarengroothandel vroeg iemand me of de brandweer niks voor me was? Daar had ik nog nooit over nagedacht, maar het leek me wel wat en ik ben begonnen als vrijwilliger. Bij de gemeente Tholen kon ik van mijn hobby mijn werk maken toen ik vanaf 2007 aan de slag kon, eerst als medewerker en na de nodige opleidingen als coördinator O&O voor Tholen en Schouwen-Duiveland en als ’specialist’ voor de vakbekwaamheid voor de bevelvoerders en de kerntaak technische hulpverlening. Ik zie de vrijwilliger als mijn klant, die gefaciliteerd en goed behandeld wordt en tevreden is. Ik heb meer oog voor de klant dus, dan voor de techniek.

Wat vind je bijzonder aan je werk?

Als hulpverlener probeer je te helpen en hulp te bieden. Ieder op zijn eigen manier. Als OvD door zaken te regelen, als trajectbegeleider door ervoor te zorgen dat er vakbekwame mensen op de brandweerauto zitten. Mensen die weten hoe het vak in de praktijk werkt, wat er speelt en die onderdeel zijn van de groep. Onderling is er veel lol en staan we er voor elkaar en voor ons vak.

Welke kwaliteiten heb je nodig voor je werk?

Je moet sociaal zijn, de groep aanvoelen. Tijdens een uitruk ken je je rol en je taak. Als je het ergens niet mee eens bent heb je het daar achteraf over tijdens de evaluatie. Je moet kunnen schakelen, plannen, communiceren, daadkrachtig zijn… Het belangrijkste vind ik dat je je verantwoordelijkheid kent en snapt dat verschillende situaties om een verschillende aanpak vraagt (situationeel handelen). Aan dat laatste herken je een echte brandweerman.

Hoe ervaar je de samenwerking met je collega's?

Heel goed. Bij Vakbekwaamheid hebben we een leuke club met mensen, met veel kennis en ervaring. Dat geldt ook bij een inzet. De onderlinge sfeer tussen de collega’s die ter plaatse komen bij een incident is heel goed. En dat moet ook zo blijven.

Waar komen je collega’s vandaan?

De achtergrond van mijn collega’s bij Vakbekwaamheid is heel divers. Veel doeners, maar ook mensen vanuit een leidinggevende positie. Ook bij de vrijwilligers op het dorp is dit heel divers. Vroeger werd de brandweerpost bevolkt door de timmerman, de bakker, de schoolmeester van het dorp. Dat is nu niet meer zo. Tegenwoordig komen mensen hier overdag op het bedrijventerrein werken en gaan ze 's avonds weer naar huis. Van productiemedewerker tot directeur, iemand van het waterschap, van Rijkswaterstaat, van de vishandel, de fietsenmaker, collega’s die overdag in Dordrecht of Bergen op Zoom op de kazerne werken. We hebben er net een paar jonge gasten bij, doorgestroomd vanuit de jeugdbrandweer, of erbij gevraagd. Veel verschillende geloven ook, dat zie je hier natuurlijk ook. Het mooie is dat het toch één geheel is.

Hoe ervaar je dat je onderdeel bent van VRZ als overkoepelende organisatie?

Ik voel me in de eerste plaats (onderdeel van de) brandweer, een groot onderdeel binnen VRZ. VRZ is natuurlijk wel mijn werkgever. Ik vind het goed zo, ik heb wat ik nodig heb. De verschillende afdelingen binnen VRZ dragen allemaal een steentje bij en we ondersteunen elkaar zodat iedereen zijn werk kan doen.