Ploegleider Domburg: Marlou van Zunderen (30)
“Dat ik dan als relatief jonge ploegleider dat vertrouwen krijg, vind ik heel mooi.”
Een ploeg draaiende houden vraagt meer dan vakkennis alleen. Achter iedere oefening, uitruk en bijeenkomst staat een ploegleider die probeert mensen te verbinden, te motiveren en het beste uit een team te halen. Tijdens de ploegleiderdagen kregen ploegleiders uit onze regio de ruimte om stil te staan bij die rol en van elkaar te leren. In dit artikel kan je mee lezen over deze dagen: Wat maakt een brandweerploeg écht sterk?
De komende periode spreken we vier ploegleiders over hun ervaringen. Wat nemen zij mee uit de ploegleiderdagen? Welke lessen passen zij toe binnen hun eigen ploeg? En wat betekent leiderschap voor hen persoonlijk?
We beginnen met Marlou (links op de foto). Net twee jaar ploegleider en pas 30 jaar. Voor haar draait leiderschap niet om de leiding nemen, maar vooral om het verbinden van mensen.
Marlou, je bent pas 30 jaar en nu ploegleider. Vertel eerst eens, hoe ben je bij de brandweer terechtgekomen?
Dat is eigenlijk begonnen bij mijn vader. Hij zat jarenlang bij de brandweer in Oostkapelle en via hem ben ik ermee besmet geraakt. In mijn middelbare schooltijd werd ik door een klasgenoot gevraagd voor de jeugdbrandweer. Vanaf dat moment wist ik eigenlijk al dat ik manschap wilde worden en hadden het hier ook samen over. Het toeval wil dat hij nu ploegleider op Koudekerke is. Wat me aansprak was de combinatie van kameraadschap, actie en iets kunnen betekenen voor andere mensen. Uiteindelijk heb ik rond mijn twintigste de stap naar de brandweer gemaakt. Ik ben begonnen in Oostkapelle en kwam later als dagopstapper terecht in Domburg vanwege mijn werk.
Inmiddels zit ik ongeveer tien jaar bij de brandweer. Ik ben bevelvoerder en sinds 2024 ook instructeur. Toen binnen de ploegleiding werd aangegeven dat er ruimte mocht komen voor verjonging en vernieuwing, ben ik samen met een collega naar voren gestapt. Eerst als plaatsvervangend ploegleider en niet veel later zijn we gewisseld en werd ik ploegleider."
En hoe was het om relatief jong ploegleider te worden?
"Dat vond ik best bijzonder. In onze ploeg lopen de leeftijden uiteen van ongeveer twintig jaar tot ergens in de vijftig. Er zitten dus grote verschillen in ervaring en achtergrond. Dat je dan als relatief jonge ploegleider het vertrouwen krijgt van de hele ploeg, vind ik nog steeds mooi. Mensen zien de brandweer als een mannencultuur, maar dat is echt niet zo. Voor mij voelde vooral het vertrouwen vanuit de ploeg belangrijk. Dat iedereen erachter staat en samen verder wil bouwen."
Vertrouwen is zeker belangrijk. Wat zijn volgens jou belangrijke kwaliteiten van een ploegleider?
"Voor mij draait ploegleider zijn vooral om de mensen. Nieuwsgierig blijven naar andere mensen en jezelf blijven ontwikkelen. Dat is volgens mij één van de belangrijkste dingen. Soms moet je duidelijk richting geven en boven de groep staan. Op andere momenten moet je juist luisteren en ondersteunen. De kunst is om daartussen te kunnen schakelen.
Ik ben zelf behoorlijk perfectionistisch. Dat helpt me vaak vooruit, maar het kan ook een valkuil zijn. Je wilt graag een tien halen, terwijl een zes soms ook voldoende kan zijn. Daar leer ik nog steeds van.
Uiteindelijk draait het om het team. Ik vergelijk het weleens met een IKEA-kast. Als je die zonder handleiding in elkaar zet en er blijven wat bouten over, staat hij misschien nog wel overeind. Maar echt stevig wordt hij niet. Zo werkt het ook binnen een ploeg. Iedereen brengt zijn eigen kwaliteiten mee. Pas als je al die bouwstenen samenbrengt, ontstaat er een sterk team."
De ploegleiderdagen hebben we georganiseerd om ploegleiders handvatten te geven. Je hebt zelf ook meegeholpen! Hoe heb je de ploegleiderdagen ervaren?
"Ik mocht vanuit het cluster meedenken over de invulling van de dagen. Wat ik mooi vond, was hoeveel enthousiasme er was om er samen iets waardevols van te maken. Tijdens de workshops kwamen veel onderwerpen voorbij die je dagelijks tegenkomt als ploegleider. Denk aan generatieverschillen, leiderschap, communicatie en verschillende voorkeursstijlen van mensen. Iedereen heeft zijn eigen manier van werken en communiceren. Juist daar kregen we veel praktische handvatten voor.Daarnaast vond ik de sfeer bijzonder. Tijdens een inzet is de brandweer natuurlijk hiërarchisch georganiseerd, maar tijdens deze dagen voelde dat totaal niet zo. Je zit met elkaar aan tafel en praat echt op gelijk niveau. Dat gaf mij het gevoel dat je gezien wordt en dat mensen er zijn om je te helpen groeien in je rol."
En wat neem je van deze dagen vooral mee naar je eigen ploeg?
"Dat je elkaar actief moet blijven opzoeken. We denken soms dat het goed gaat als niemand iets zegt, maar dat hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn. Juist dan is het belangrijk om af en toe even in te checken. Hoe gaat het? Zijn er dingen die beter kunnen? Waar loop je tegenaan? Wij zijn met zestien mensen en proberen iedereen ergens bij te betrekken. Iedereen heeft zijn eigen sterke punten en kwaliteiten. Door die te benutten, maak je elkaar sterker. Daarom vraag ik ook regelmatig hoe iemand anders iets zou aanpakken. Mijn mening is zeker niet heilig.
Daarnaast geloof ik sterk in openheid. Als ploegleider moet je soms ook laten zien dat je niet alles weet en niet altijd het juiste antwoord hebt. Door jezelf kwetsbaar op te stellen, wordt het voor anderen makkelijker om naar je toe te stappen."
